Jak powstał Teamer
Hari B · Założyciel · sierpień 2026
Jak to się zaczęło
Teamer powstał z obserwacji tego samego problemu z dwóch stron. Z perspektywy studenta wiem, jak bardzo trafienie do właściwej grupy może wpłynąć na wyniki. Później, w roli tutora na projektowym kursie informatyki na UNSW, gdzie projekt grupowy stanowi większość oceny, przyszło mi zobaczyć drugą stronę: jak zespoły utworzone w kursie kształtowały zarówno naukę, jak i wyniki studentów, którzy do nich należeli.
Z obu perspektyw widać było te same braki. Zespoły zwykle układano ręcznie w arkuszu kalkulacyjnym albo zostawiano studentom, by sami się dogadali. Dla większości to wystarczało, ale zawsze kilka osób zostawało w gorszym położeniu. Każdy student zasługuje na uczciwą szansę trafienia do zespołu, który działa. Wtedy narodził się pomysł na Teamer.

Budowa pod okiem Morriego
Ten pomysł stał się tematem mojej pracy dyplomowej na ostatnim roku. Praca zaczęła się od rzetelnego przeglądu literatury, czyli miesięcy spędzonych na badaniach o tym, jak tworzą się zespoły studenckie i co sprawia, że działają, oraz na analizie istniejących narzędzi, by zobaczyć, gdzie zawodzą. Ta lektura, razem z rozmowami z osobami prowadzącymi takie kursy i ze studentami pracującymi w zespołach, dała mi jasny obraz tego, co powinno robić najlepsze narzędzie do tworzenia zespołów. Powstałe narzędzie brało wszystko, co kurs już wiedział o swoich studentach, od mocnych stron i planów zajęć po to, z kim chcą pracować, i zamieniało to w zrównoważone zespoły, które koordynator mógł przejrzeć i którym mógł zaufać.
Nie była to praca w pojedynkę. Maurice (Morri) Pagnucco był promotorem mojej pracy i opiekunem naukowym. Jego doświadczenie w edukacji wcześnie nadało kierunek, a jego pytania nie pozwalały mi zapomnieć, czego naprawdę potrzebują zespoły dydaktyczne. Wiele z tego, jak Teamer podchodzi do sprawiedliwego składu zespołów i starannego obchodzenia się z danymi studentów, wyrosło bezpośrednio z tych rozmów.

Próba w praktyce
Prototyp może nauczyć tylko tyle. Teamer naprawdę ukształtowały dopiero spotkania z ludźmi, dla których powstał. Razem z koordynatorami i tutorami krok po kroku przechodziliśmy przez to, jak Teamer tworzy zespoły, a oni szczerze mówili, co sprawdzi się w ich kursach, a co nie.
Ich uwagi pokazały mi, gdzie dopasowanie ma sens, a gdzie wymaga ponownego przemyślenia, i to według nich przebudowany został proces tworzenia zespołów. Wiele z tego, co dziś sprawia, że Teamer dobrze działa, ma źródło w tamtych rozmowach: dopracowały one pierwotny projekt, zamiast go zastąpić.
Gdzie jesteśmy dziś
Po ukończeniu pracy odłożenie projektu nie wchodziło w grę. Pracuję jako inżynier oprogramowania i od półtora roku rozwijam Teamer w wolnym czasie, zamieniając surowy prototyp w porządnie prowadzony produkt.
Course records are stored in Sydney, Australia. Jak Teamer przetwarza dane.